|
اي كاش به زماني برگردl كه تنها غم
زندگیم شكستن نوك مدادم بود
میدید می سوزم ولی باور نمی کرد
با گوشه چشمی آتشم را تر نمی کرد
توی نگاهش بی وفایی موج میزد
بیچاره دل این صحنه را باور نمی کرد
می دید توی چشمم حرف ها بود
حتی دمی پیش نگاهم سر نمی کرد
ویرانگری عشق به من آباد است
بی آه من آشیان غم بر باد است
يادت باشه اگه كسي برات ميميره
اون قدر مرام داشته باشي
كه يه شاخه گل سر مزارش ببري
|
